odwieczne marzenie

trochę żałuję, że razem z chłopakami nie przysiadłem do gitary jak była okazja. mieliśmy 17 lat i piliśmy dużo, śmialiśmy się więcej, były imprezy, rowery i duuuuuużo muzyki. oni wybrali gitary, a ja później elektroniczne bajery.
i teraz oni grają sobie rocka, a nikogo nie interesuje 8bit i takie tam. jeszcze się przekonają, ‚mówię wam!’.

a odwieczne marzenie jest takie:

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: